Anasayfa / Bilgisayar / Multiplexing Çoğullama Veri İletimi

Multiplexing Çoğullama Veri İletimi

Multiplexing Çoğullama

Tek bir iletim ortamı üzerinden birden fazla sinyalin taşınmasını tanımlar. Multiplexing Çoğullama teknikleri, birden fazla kullanıcının aynı ortamı birbirlerini etkilemeden nasıl paylaşacaklarını belirler.
Frekans Bölmeli Çoğullama – Frequency Division Multiplexing (FDM): İletim ortamının yararlı bandgenişliği ilgili bir sinyal için gerekli bandgenişliğinden daha fazla olduğu gerçeğine dayanır.

Zaman Bölmeli Çoğullama – Time Division Multiplexing (TDM) : İletim ortamının erişilebilir bit hızının ilgili bir sinyal için gerekli veri hızından daha fazla olduğu gerçeğine dayanır.
Kod Bölmeli Çoğullama – Code Division Multiplexing (CDM) : Multiplexing Çoğullama

TDM (Time Division Multiplexing-Zaman Bölmeli Çoğullama):

Dijital veya analog bölümleme tiplerinden biridir. Bu tip bölümlemelerde birden fazla sinyalin veya bit dizilerinin tek bir kanal üzerinden gönderilmesi kullanılır. Bu işlem her kanala belirli bir zaman parçası (timeslot) ayırmakla meydana gelir. Aktarımı yapan kanal (Transfer Channel) üzerinden bu kanallar sıraya koyarak veriyi gönderir. TDM zaman bölümlemesini iki şekilde elde eder.
Bunlar:

  • STDM, Synchronous Time Division Multiplexing (Eşzamanlı Zaman Bölmeli Çoklama): STDM’de aynı zaman birimi, bölmeleyici tarafından kanalı kullanan cihazlara ayırır. Bu ayrım olayında kanalın kullanılıp kullanılmamasına bakılmaz.
  • ATDM, Asynchronous Time Division Multiplexing (Eşzamansız Zaman Bölmeli Çoklama): Zaman birimleri cihaza göre ayrılır. Her birim (slot) sinyalin gönderileceği cihazın detaylarını ve mesajını kendisi tutar. Böylece her birim sayısı cihaz sayısına eşit olmak zorunda kalmaz. ATDM iletim kanalının en iyi şekilde kullanılmasına yardımcı olur ve aynı zamanda birden fazla olan yavaş giriş kanallarının, hızlı birer kanala dönüşmesine yardımcı olur.

TDM, birden çok kaynaktan gelen bilginin aynı ortamda ancak farklı zamanlarda iletilmesini sağlar. Değişik kaynaklardan gelen paketleri, zaman doneminde geçmeli hale dönüştürür. TDM sistemlerinde, en yaygın kullanılan modülasyon PCM, Pulse Code Modulation (Darbe Kod Modülasyonu)’dur. Bu sistemlerde birden çok bilgi kanalı örneklenerek PCM koduna dönüştürülür. Sonra tek bir metalik çiftine zaman bölmeli çoklanır.

TDM Kavramı ile yüksek hızlı senkron iletişim hattının ortak paylaşılması anlaşılır ve her bir giriş
portu için çıkış tarafında zaman dilimleri atanır. TDM giriş portlarındaki gelen veriyi tarar ve yüksek hızdaki iletim hattına bir zaman dilimi ataması yapar. Giriş portlarından bir tanesini yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirdikten sonra bir sonraki porta aynı işlem uygulanır.
TDM teknolojisinde göz önünde tutulması gereken husus bütün giriş portları üzerindeki toplam bant genişliğinin (bps-bits per seconds) saniye başına düşen bit, çıkıştaki bant genişliğini aşmamasıdır.TDM teknolojisi senkron ve asenkron (Start/stop bits) terminallerden iletilen veriyi çoğullaya bilmektedir.

PCM (Pulse Code Modulation – Darbe Kod Modülasyonu) :

Darbe Kod Modulasyonu, analog işaretlerin belirlenmiş sayısal formda dönüştürülmesini sağlayan bir tekniktir. Bu teknikte analog işaretten- sayısal bilgiye ve sayısal bilgiden analog işarete dönüşüm sırasında oluşan kuantalama kayıplarını oldukça küçüktür. Bu nedenle Darbe Kod Modülasyonu günümüzde kuantalama kayıplarından oldukça etkilenen (konuşma işaretleri) işaretlerin sayısal formda iletilmesini sağlayan bir tekniktir. Sayısal işaretlerin, gürültüden etkilenmemesi ve tüm devre teknolojisinin gelişmesi ile sayısal verinin işlenmesinin (iletilme, sıkıştırma) nispeten daha ucuz olması artık bilgi iletimi, saklanması ve işlenmesi sırasında sayısal formatın analog formata göre tercih edilmesini doğurmuştur. Ancak analog formdaki kaynak bilgisinin sayısal forma dönüştürülmesi sırasında meydana gelen kuantalama ve kodlama hatalarından dolayı alıcıda elde edilen bilgideki bozulma bir problem olarak ortaya çıkmaktadır. Özellikle kaynak verisinin konuşma işaretleri olması alıcıdaki bozulmayı daha da belirgin hale getirmekte ve sayısal formun konuşma bilgisi için kullanılmasını engellemekteydi. Darbe Kod Modülasyonu (PCM) yukarıda açıklanan problemine bir çözüm önerisi olarak 1970’li yıllarda ortaya çıkmış ve günümüzde bu amaç için en çok kullanılan sayısallaştırma tekniği olmuştur.

NYQUIST TEOREMİ :

Bir frekans bandından örnekleme (sampling) için kullanılması gereken bandgenişliğini özetler. Analog bir sinyalin digital yapıya çevrilebilmesi için 1 saniye içinde kaç analog değer alınması gerektiğinin bilinmesi gerekir. Harry Nyquist’in ortaya attığı teoriye göre; Analog bir sesin minimum distorsiyon (bozulma) ile digitize edilebilmesi için kullanılan en yüksek frekans değerinin 2 katı alınmalıdır.
Örnekleme hızı : Max frekans değeri x 2

tdm

SAYISAL İLETİM STANDARTLARI:

  • T1 : Saysal iletimde Kuzey Amerika ve Japonya formatı için kullanılan terimdir . Sinyalleri 1,544 Mbit/sn (64 Kbit/sn’de 24 Kanal) hızda taşır.
  • E1 : Saysal iletimde Avrupa formatı için kullanılan terimdir. Sinyalleri 2,048 Mbit/sn (64 Kbit/sn’de 32 Kanal) hızda taşır.

Hakkımızda Aziz İnanç

İlginizi Çekebilir

Raspberry Pi ile Erken Deprem Uyarı Sistemi Kurulabilecek

Raspberry Pi devamı olan ve Kickstarter üzerinden fonlamaya sunulan Raspberry Shake 4D, piyasadaki binlerce dolarlık cihazlara karşı başarılı bir erken uyarı sistemi olabilecek. Raspberry Shake 4D ile depremlere karşı erken uyarı sistemi kurulabiliecek.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir